طراحی سه بعدی امروزه بسیار رایج شده است. در این شکل از طراحی، هنرمند با مدد گرفتن از خطای دید مخاطب احساس بعد و عمق بسیار جالبی را به وجود می آورد. این کار مستلزم دقت و مهارت در ساخت و ساز و حجم پردازی است و اغلب با مداد طراحی انجام می شود. به آموزش نحوه انجام این کار در ویدئوی صفحه زیر دقت کنید:
بیراه نیست اگر طراحی را در هنرهای تجسمی، همچون آمادگی جسمانی در ورزش بدانیم. طراحی مرحله ای است که نقاش در آن هنوز پیش از درگیر شدن با مبحث رنگ و با توسل به مبانی تجسمی، به آفرینش، سازمان دادن یا چیدمان عناصر بصری می پردازد و می کوشد تا چهاچوب اصلی اثر خویش را سامان بخشد. طراح می کوشد تا از طریق سازماندهی خط، سطح، تنالیته، بافت و غیره به ترسیم دنیای ذهنی خویش بپردازد. طراحی در هنرهای تجسمی به دو حوزهٔ کلی بخش بندی میشود. یکی حوزهٔ drawing است که شامل برداشتهای شخصی یا تجربههای آزاد طراح از موضوعات گوناگون با بیان مستقل و به روشهای متنوع میباشد که عموما دستی صورت می گیرد و دیگری حوزهٔ design است که شامل مراحل ترکیب و چیدمان عناصر بصری و فضا بر پایهٔ اصول طرح است و در رشته هایی مانند طراحی صنعتی، معماری و طراحی لباس کاربرد دارد. موضوعات دیگری همچون اسکیس، اتود و غیره نیز هر یک تعاریف و کاربردهای مختص به خود را دارند. ابزارهای طراحی از تنوع و گوناگونی بسیار زیادی برخوردار هستند که پرکاربردترین آن ها شامل مداد، زغال و آب مرکب است. ترسیم اندام، طبیعت بی جان، منظره و طراحی ذهنی مهمترین موضوعات مورد استفاده طراح می باشند.
انواع شاخه های حرفه ای طراحی نقاشی به یک فرایند آموزش اصول پایه و بیسیک طراحی نیاز دارد. در این فرایند آموزشی که معمولا شامل یک دوره طراحی ساده با مداد است، هنرجو اصول مهم و آکادمیک طراحی و نقاشی را می آموزد تا برای آغاز دوره های پیشرفته تری مانند آموزش طراحی چهره و یا طراحی فیگور آماده شود. در دوره طراحی مقدماتی اغلب موضوع طراحی طبیعت بی جان تدریس می شود و هنرجو با عناصر پایه و مفاهیم هنرهای تجسمی مانند خط، سطح، نقطه، حجم، تنالیته، جنس، بافت و تناسبات آشنا می شود. از این رو نام دیگر طراحی مقدماتی، طراحی پایه است که پیشبرد اصول آن، کاربرد طراحی در هنر را برای هنرجو آسان می کند.